Zanim przeczytasz
Zacznij od zadania kopii (vzdump) w trybie snapshot, zapisywanego na magazyn poza dyskiem z maszynami. Gdy maszyn i danych przybywa, dodaj Proxmox Backup Server: robi kopie przyrostowe, deduplikuje je i weryfikuje. O wyborze rozstrzyga to, ile danych możesz stracić (RPO). Kopii, której nie odtworzyłeś, nie traktuj jak kopii.
- Dlaczego: kopia na tym samym dysku to nie backup
- Liczby: PBS w labie: 2 vCPU, 4 GB RAM, 32 GB dysku
- Jak: Datacenter → Backup → Add, ZSTD, retencja
- Uwaga: skopiuj też /etc/pve i sprawdź odtworzenie
Jak zrobić zadanie kopii w Proxmox krok po kroku
Proxmox VE ma wbudowane kopie maszyn wirtualnych i kontenerów. Znajdziesz je w panelu pod Datacenter → Backup (wiki.mphslaats.com, 2023). Zadanie tworzysz w siedmiu krokach:
- Wejdź w Datacenter → Backup i kliknij Add.
- Wybierz węzeł oraz magazyn, na który trafią kopie.
- Ustaw harmonogram, na przykład niedzielę o 01:00.
- Zaznacz maszyny i kontenery objęte zadaniem.
- Jako kompresję wybierz ZSTD, szybką i dającą dobry efekt.
- Ustaw tryb Snapshot, czyli kopię robioną bez wyłączania maszyny.
- Wpisz adres e-mail do powiadomień, żeby o nieudanej kopii dowiedzieć się od razu.
Tryb snapshot wystarcza dla większości maszyn. Przy maszynie z bazą danych wybieram go tylko wtedy, gdy po odtworzeniu baza naprawdę wstaje i jest spójna. Jeśli nie, baza potrzebuje własnego zrzutu przed kopią.
Retencja i kopie ręczne
Zadanie ma ustawienie retencji, czyli limit zachowywanych kopii. Bez niego magazyn zapełni się kolejnymi archiwami i w końcu kopie przestaną się zapisywać. Kopię zrobioną ręcznie, na przykład przed aktualizacją systemu w maszynie, oznacz jako chronioną (protect). Inaczej retencja usunie ją razem ze starymi kopiami z harmonogramu.
Gdzie trzymać kopie: poza dyskiem z maszynami
Kopia ma leżeć na innym fizycznym dysku albo na NAS-ie, dostępnym przez NFS lub iSCSI. Kopia na tym samym dysku, na którym stoją maszyny, jest tylko kopią, nie backupem: awaria dysku zabiera jedno i drugie (qornest.xyz).
Przy wyborze magazynu patrz na trzy rzeczy:
- osobne urządzenie, najlepiej w innym punkcie zasilania lub szafie,
- wolne miejsce z zapasem na kilka cykli retencji,
- alarm przy zapełnieniu udziału.
Ostatni punkt ma praktyczne uzasadnienie. W opisanym przypadku nocny vzdump na udział sieciowy długo świecił na zielono, a archiwum okazało się ucięte, bo udział się zapełnił. Jeśli sam NAS też potrzebuje ochrony, zobacz kopię NAS na drugi dysk i do chmury.

Dwie drogi kopii: vzdump czy Proxmox Backup Server
vzdump wystarcza na małe środowisko. Proxmox Backup Server (PBS) wybierz, gdy maszyn i danych przybywa: daje przyrostowość, deduplikację, szyfrowanie i weryfikację. Oba rozwiązania mieszczą się w zasadzie 3-2-1, jeśli jedna z kopii trafia poza lokalizację albo na osobny nośnik.
| Kryterium | vzdump na magazyn | Proxmox Backup Server |
|---|---|---|
| Sposób zapisu | archiwum na magazynie | chunki, nie archiwa tar |
| Kolejne kopie | w pełnej postaci | przyrostowe na poziomie bloków |
| Deduplikacja | brak | między maszynami |
| Szyfrowanie | poza zadaniem | po stronie klienta, przed wysłaniem |
| Weryfikacja | ręczna | zadanie verify czyta sumy kontrolne chunków wg harmonogramu |
| Czyszczenie | retencja zadania | prune z politykami keep-last, daily, weekly, monthly |
| Odtworzenie pliku | po rozpakowaniu kopii | jeden plik bez rozpakowywania maszyny |
Różnicę widać w drugiej kopii: przy maszynie o rozmiarze 200 GB PBS zapisuje w niej tylko zmienione chunki. PBS może działać jako maszyna wirtualna albo osobny serwer (qornest.xyz i blog.nodespace.com).
Nie kupuję sprzętu na zapas. Dopóki zadanie vzdump mieści się w oknie nocnym, a magazyn ma miejsce, osobny serwer kopii to zbędny wydatek.
Ile zasobów potrzebuje PBS?
W labie wystarczą 2 vCPU, 4 GB RAM i dysk systemowy 32 GB. Przy kilku terabajtach danych podnieś pamięć do 8 GB RAM. Dysk na same kopie dobierasz osobno, według ich liczby i retencji.
Kopia konfiguracji hosta, o której łatwo zapomnieć
Kopie maszyn nie chronią samego hosta. Katalog /etc/pve zawiera definicje maszyn i kontenerów oraz ustawienia sieci, magazynów, użytkowników i zapory (syncbricks.com, 2024). Bez niego po awarii hosta odtwarzasz archiwa na świeżej instalacji, ale sieć, magazyny i uprawnienia składasz od zera.
Kopię tego katalogu zautomatyzujesz zadaniem cron. Skrypt pakuje /etc/pve do archiwum z datą w nazwie i wysyła je na zdalny magazyn, na przykład NAS lub inny serwer. Magazyn musi być zdalny, bo kopia leżąca na hoście ginie razem z nim.
Test odtworzenia: kiedy kopia jest kopią
Migawka i zielony status zadania nie dowodzą, że kopię da się odtworzyć. Pełny opis tej różnicy znajdziesz w tekście o kopii maszyn wirtualnych. Sprawdzenie robisz tak:
- Odtwórz maszynę z kopii pod nowym numerem, bez sieci produkcyjnej.
- Uruchom ją i sprawdź, czy system oraz usługi wstają.
- Odtwórz jeden plik i porównaj jego sumę kontrolną z oryginałem.
- W PBS zaplanuj zadanie verify i prune.
Odtworzenie jednego pliku z porównaniem sumy to jedyny krok, który dowodzi, że reszta działa (qornest.xyz). Powtarzaj test po zmianie magazynu albo harmonogramu.
Gdzie postawić serwer kopii i co z RPO
Najwygodniejszym celem jest serwer NAS w tej samej sieci, ale na osobnym urządzeniu niż host. Częstotliwość kopii wynika z RPO, czyli ilości danych, jaką możesz stracić.
Czy nocna kopia wystarczy?
To zależy od RPO. Jeśli maszyna zmienia się wolno i strata dnia pracy nic nie kosztuje, nocna kopia wystarczy. Gdy utrata kilku godzin jest bolesna, zadanie trzeba uruchamiać częściej, a wtedy przyrostowy zapis w PBS ogranicza obciążenie. Jak ustalić tę granicę, wyjaśnia tekst o RPO i RTO.






Leave a Reply